Ο άνθρωπος που έχει ανάγκη από αγάπη, χαμόγελο, αγκαλιά, ελπίδα, φίλους,ιδανικά, αρχές, αξίες, έρωτα, πολιτισμό, ελπίδα και πόσα άλλα...
...τελικά υπάρχουν σημερινά πράγματα που μπορούν να διεκδικήσουν διαχρονικότητα?
Το παγερό στυλιζαρισμένο ύφος που φοριέται στις μέρες μας δεν ανατρέπεται?
Με αυτές τις σκέψεις, σχεδόν αυτόματα νιώθω την ανάγκη να ξαναδιαβάσω...
...« Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Με πλήρη επίγνωση ότι μια μέρα ο πλανήτης αυτός θα καταψυχθεί ή θ΄αναφλεγεί μαζί με τα επιτεύγματά τους.
Άλλης λογής ήρωες, που αυτοί, θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την τότε ανθρωπότητα.»
Έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης στο «΄Εν λευκώ ».
Ανακουφίζομαι και με πείσμα δυναμώνω και ελπίζω οτι κάποιοι γενναίοι πεισματάρηδες επιμένουν και προσπαθούν με ανιδιοτέλεια να διασώσουν τον άνθρωπο!
Ο.Σινογιάννη
