Καλοκαιράκι και δύσκολα κάποιος παίρνει την απόφαση να αφήσει το θερινό του στέκι, την παραλία, τις βολές του, το αραλίκι και ένα νησί που του έχει γίνει…εμμονή!
Οι φίλοι όμως επέμεναν ότι καλό είναι από «καιρού εις καιρόν» να αλλάζεις… οικό-νες! Το με την πρώτη ματιά «ανορθόγραφο», αλλά κατ΄ ουσίαν υπαινικτικό, «Οικό-νες» που εστάλη με e-mail από τους προαναφερόμενους αδιάλλακτους φίλους και συντρόφους, ήταν η αρχή για να αλλάξω γνώμη και τόπο, εν μέσω του Θέρους! Όχι τόσο για την αποκατάσταση της γραμματικής, αλλά για να χαρώ και να μοιραστώ μαζί με άλλους, τη νέα δημιουργία του Θανάση Μπίρλη. Φίλου και συν-Χαρταετού!
Το λοιπόν, Γαύριο-Ραφήνα- Λαύριο και με το πλοίο Μαρμάρι Εξπρές στη νήσο Κέα! Χαρούμενοι οι συνταξιδιώτες. Η πλειονότητα νέα παιδιά και εμείς, έξω από την ηλικία μας, να αναζητούμε μνήμες παλιές, εικόνες και πρόσωπα, χρονολογίες και τόπους, ονόματα και στιγμές… Που να θυμάσαι τώρα..! Είκοσι ή τριάντα χρόνια πριν;
Η διαδρομή μικρή. Μία ώρα ακριβώς από το Λαύριο και η Τζια μπροστά μας! Ήρεμη και επιβλητική! Μακριά από τις μνήμες και τις φθορές μας… Γαλήνια, όμορφη, καταδεχτική…Μια αγκαλιά! Καταλαβαίνεις;
Ο Θανάσης, στο λιμάνι! Ψηλός σαν καπετάνιος! Τον βλέπω μαζί με τον ύπαρχο από την πρύμνη, να χαμογελά και να μας περιμένει…
Οι γνωστές διαδικασίες της πρόσδεσης, οι ελιγμοί, ο καταπέλτης που ενώνει κι ύστερα μια αγκαλιά για το Βουρκάρι, για ούζα στη Θάλεια, αλλά πριν από αυτά, ένα προσκύνημα στην παλιά Βουρκαριανή, art s.a. πια, με τη Σωτηρία Αντωνοπούλου να μας υποδέχεται, στo νέο σπιτικό της, με τα έργα του Θανάση στους τοίχους, μικρές αγιογραφίες να σε υποβάλλουν σε ένα μυστηριακό κλίμα. Σε ένα συλλείτουργο με τα ράκη του σύγχρονου πολιτισμού και του χθες με φόντο τα χρώματα της αγιογραφίας του Πανσέληνου.
Το θαυματουργό χέρι του Θανάση Μπίρλη υφαίνει για μια ακόμη φορά το δικό του μύθο πάνω σε τέμπλα από παλιές ψαροκασέλες και μαδέρια. Ο κόσμος του είναι φωτεινός και πολύχρωμος, γεμάτος δέντρα πάμφορτα από άνθη και καρπούς. Τα τοπία γαλήνια. Άλλοτε μελαγχολικά, άλλοτε όχι. Και τα καράβια του έτοιμα για ένα νέο μπάρκο σε νέους προορισμούς.
Ο Θανάσης Μπίρλης είναι δημιουργός γιατί ξέρει να δίνει ζωή σε ότι οι άλλοι θεωρούν φθαρτό και άχρηστο. Είναι σπουδαίος καλλιτέχνης γιατί με μοναδική μαεστρία μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία με υλικά του χθες και του σήμερα. Και είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που με μοναδικό τρόπο στέλνει το μήνυμα ότι τίποτε δεν είναι άχρηστο, συμβάλλοντας ατομικά στην παγκόσμια κινητοποίηση για το περιβάλλον.
Τα κουτάκια της μπύρας και των αναψυκτικών που απερίσκεπτα πετούσαν στη θάλασσα κάποιοι νεαροί και νεαρές, εκείνο το βράδυ στο Βουρκάρι, μετά την τέρψη από το υγρό περιεχόμενο, για το Θανάση είναι η πρώτη ύλη για τη δημιουργία του. Όπως και τα παλιά μαδέρια των εργοταξίων. Όπως και οι ψαροκασέλες που κάποιοι θα τις προόριζαν για προσάναμμα.
Ο δημιουργός έχει καταγωγή, αναφορά και πίστη στο χθες και την παράδοση. Όπως και μνήμες από τα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας.
Τότε που τέσσερα η πέντε παλιά μαδέρια και κάποια σε αχρηστία ρουλεμάν ήταν αρκετά, για κάποιους επιδέξιους από εμάς, για τη δημιουργία του πρώτου μας αυτοκινούμενου οχήματος!
Και είναι συγκινητικό που ο Θανάσης επαναφέρει στον παρόντα χρόνο τις τσαγκαρόπροκες, είδος προς εξαφάνιση, που κάποτε ανασυνέθεταν τα παλιοπάπουτσα μας, τώρα στη θέση του στήμονα των λουλουδιών του!
Θανάση να είσαι πάντα καλά! Σε ευχαριστούμε για αυτό το ταξίδι, για τις οικό-νες, για ό,τι με καλοσύνη μας προσέφερες εσύ και η Ελένη!
Το επόμενο ραντεβού μας στο νησί μου! Για άλλες πλόες ονείρων!
Κάποιο από τα καράβια σου, είμαι σίγουρος ότι θα σε φέρει!
Κώστας Τσιβιλίκας
Υ.Γ. Η έκθεση: Οικό-νες, Θανάσης Μπίρλης, στο Βουρκάρι Κέας, Θα είναι ανοιχτή μέχρι τις 3 Αυγούστου.
