«Μια ανθρωπότητα που δεν βρίσκει τον τρόπο να ξαναφτιάξει τον κόσμο γύρω της, βρίσκει τον τρόπο να γεράσει, και πολύ γρήγορα μάλιστα!» (O.Eλύτης)


Τετάρτη 30 Ιουλίου 2008

Οικό-νες πολύχρωμες απο ματιές οφθαλμών σπουδαίων!

Καλοκαιράκι και δύσκολα κάποιος παίρνει την απόφαση να αφήσει το θερινό του στέκι, την παραλία, τις βολές του, το αραλίκι και ένα νησί που του έχει γίνει…εμμονή!

Οι φίλοι όμως επέμεναν ότι καλό είναι από «καιρού εις καιρόν» να αλλάζεις… οικό-νες! Το με την πρώτη ματιά «ανορθόγραφο», αλλά κατ΄ ουσίαν υπαινικτικό, «Οικό-νες» που εστάλη με e-mail από τους προαναφερόμενους αδιάλλακτους φίλους και συντρόφους, ήταν η αρχή για να αλλάξω γνώμη και τόπο, εν μέσω του Θέρους! Όχι τόσο για την αποκατάσταση της γραμματικής, αλλά για να χαρώ και να μοιραστώ μαζί με άλλους, τη νέα δημιουργία του Θανάση Μπίρλη. Φίλου και συν-Χαρταετού!

Το λοιπόν, Γαύριο-Ραφήνα- Λαύριο και με το πλοίο Μαρμάρι Εξπρές στη νήσο Κέα! Χαρούμενοι οι συνταξιδιώτες. Η πλειονότητα νέα παιδιά και εμείς, έξω από την ηλικία μας, να αναζητούμε μνήμες παλιές, εικόνες και πρόσωπα, χρονολογίες και τόπους, ονόματα και στιγμές… Που να θυμάσαι τώρα..! Είκοσι ή τριάντα χρόνια πριν;

Η διαδρομή μικρή. Μία ώρα ακριβώς από το Λαύριο και η Τζια μπροστά μας! Ήρεμη και επιβλητική! Μακριά από τις μνήμες και τις φθορές μας… Γαλήνια, όμορφη, καταδεχτική…Μια αγκαλιά! Καταλαβαίνεις;

Ο Θανάσης, στο λιμάνι! Ψηλός σαν καπετάνιος! Τον βλέπω μαζί με τον ύπαρχο από την πρύμνη, να χαμογελά και να μας περιμένει…

Οι γνωστές διαδικασίες της πρόσδεσης, οι ελιγμοί, ο καταπέλτης που ενώνει κι ύστερα μια αγκαλιά για το Βουρκάρι, για ούζα στη Θάλεια, αλλά πριν από αυτά, ένα προσκύνημα στην παλιά Βουρκαριανή, art s.a. πια, με τη Σωτηρία Αντωνοπούλου να μας υποδέχεται, στo νέο σπιτικό της, με τα έργα του Θανάση στους τοίχους, μικρές αγιογραφίες να σε υποβάλλουν σε ένα μυστηριακό κλίμα. Σε ένα συλλείτουργο με τα ράκη του σύγχρονου πολιτισμού και του χθες με φόντο τα χρώματα της αγιογραφίας του Πανσέληνου.

Το θαυματουργό χέρι του Θανάση Μπίρλη υφαίνει για μια ακόμη φορά το δικό του μύθο πάνω σε τέμπλα από παλιές ψαροκασέλες και μαδέρια. Ο κόσμος του είναι φωτεινός και πολύχρωμος, γεμάτος δέντρα πάμφορτα από άνθη και καρπούς. Τα τοπία γαλήνια. Άλλοτε μελαγχολικά, άλλοτε όχι. Και τα καράβια του έτοιμα για ένα νέο μπάρκο σε νέους προορισμούς.

Ο Θανάσης Μπίρλης είναι δημιουργός γιατί ξέρει να δίνει ζωή σε ότι οι άλλοι θεωρούν φθαρτό και άχρηστο. Είναι σπουδαίος καλλιτέχνης γιατί με μοναδική μαεστρία μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία με υλικά του χθες και του σήμερα. Και είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που με μοναδικό τρόπο στέλνει το μήνυμα ότι τίποτε δεν είναι άχρηστο, συμβάλλοντας ατομικά στην παγκόσμια κινητοποίηση για το περιβάλλον.

Τα κουτάκια της μπύρας και των αναψυκτικών που απερίσκεπτα πετούσαν στη θάλασσα κάποιοι νεαροί και νεαρές, εκείνο το βράδυ στο Βουρκάρι, μετά την τέρψη από το υγρό περιεχόμενο, για το Θανάση είναι η πρώτη ύλη για τη δημιουργία του. Όπως και τα παλιά μαδέρια των εργοταξίων. Όπως και οι ψαροκασέλες που κάποιοι θα τις προόριζαν για προσάναμμα.

Ο δημιουργός έχει καταγωγή, αναφορά και πίστη στο χθες και την παράδοση. Όπως και μνήμες από τα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας.

Τότε που τέσσερα η πέντε παλιά μαδέρια και κάποια σε αχρηστία ρουλεμάν ήταν αρκετά, για κάποιους επιδέξιους από εμάς, για τη δημιουργία του πρώτου μας αυτοκινούμενου οχήματος!

Και είναι συγκινητικό που ο Θανάσης επαναφέρει στον παρόντα χρόνο τις τσαγκαρόπροκες, είδος προς εξαφάνιση, που κάποτε ανασυνέθεταν τα παλιοπάπουτσα μας, τώρα στη θέση του στήμονα των λουλουδιών του!

Θανάση να είσαι πάντα καλά! Σε ευχαριστούμε για αυτό το ταξίδι, για τις οικό-νες, για ό,τι με καλοσύνη μας προσέφερες εσύ και η Ελένη!

Το επόμενο ραντεβού μας στο νησί μου! Για άλλες πλόες ονείρων!

Κάποιο από τα καράβια σου, είμαι σίγουρος ότι θα σε φέρει!

Κώστας Τσιβιλίκας

Υ.Γ. Η έκθεση: Οικό-νες, Θανάσης Μπίρλης, στο Βουρκάρι Κέας, Θα είναι ανοιχτή μέχρι τις 3 Αυγούστου.

Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008

Καλό καλοκαίρι φίλοι μας!

Ας ταξιδέψουμε τη σκέψη μας!
Ας πετάξουμε για δροσερούς προορισμούς!
Με ανοικτό ορίζοντα στο όνειρο και πολύχρωμες ελπίδες!






Παρασκευή 13 Ιουνίου 2008

"Απόψε αυτοσχεδιάζουμε" με τον Πιραντέλο και το Θεατρικό Εργαστήρι της πόλης μας!


Η παρουσία του Λουίτζι Πιραντέλο κατάφερε να ξεσηκώσει πλήθος αντιδράσεων. Αγαπήθηκε, μισήθηκε, παίχτηκε, αγνοήθηκε, αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν ξεχάστηκε.
Ο ίδιος, έλεγε για τις αντιδράσεις γύρω απο το έργο του. οτι είναι μια "συμμετοχή στη ζωή¨!
Ο σικελός δραματουργός με την Ελληνική καταγωγή υπήρξε απο τους σημαντικότερους συγγραφείς του σύγχρονου θεάτρου και ταύτιζε τις όποιες αντιδράσεις με την ίδια τη ζωή!
Η αγάπη λοιπόν για την ίδια τη ζωή, έγινε δύναμη και οδήγησε τη θεατρική ομάδα της πόλης μας να παρουσιάσουν αυτή την παράσταση.
Αξίζουν της προσοχής μας και της παρουσίας μας!
Η σκηνοθεσία είναι της Τζίνας Αποστολοπούλου, η οποία μας έχει ενθουσιάσει και απο προηγούμενες δημιουργίες της.
Μερικά λόγια απο το δελτίο τύπου:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Ηλιούπολης παρουσιάζει την παράσταση,
«ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ» του Λουίτζι Πιραντέλο
το Σάββατο 21 Ιουνίου,
στο Δημοτικό Θέατρο Άλσους «Δημήτρης Κιντής» και ώρα,
20:30
σε σκηνοθεσία Τζίνας Αποστολοπούλου και μουσική Rodrigo Melo

Παίζουν οι:
Βίκυ Κοντίδου, Όλγα Τσίρκα, Βιολέτα Καπάρου, Αντωνία Κατσιαγάνη, Γιώτα Χριστοδούλου, Λίνα Φούντογλου, Ζωή Κολιού, Αγγελική Δρανδάκη, Ζέφη Παπαδημητρίου, Γιούλη Κοντούλη, Μαργαρίτα Παππά, Μαρία Ζαφειροπούλου, Κλεοπάτρα Αλεξανδροπούλου, Καίτη Μεσσήνη, Φωτεινή Μόσχου, Φανή Σάκκα, Σοφία Ψυχογιοπούλου, Κωνσταντίνα Σαράντη, Εμμανουέλα Καλεντζή, Ελένη Ντζάγκα

Το έργο
Ένας πολυμελής και ανομοιογενής θίασος κινείται υπό την αγωνία της παρουσίας που να διαγράφετε σαφώς και υπό τον φόβο ότι χιλιάδες ζευγάρια μάτια, ίσως στιγμιαία κοιτάξουν προς το μέρος του.
Τι είναι ψευδές και τι αληθές; Ρόλος, ζωή, μάσκα: όλα στο ίδιο τσουβάλι κι αυτός που αποφασίζει είναι συνήθως ο παράγων που δεν προβλέφθηκε (το τυχαίο, η παρόρμηση).
Απομόνωση: κάτι το βασανιστικό ή κάτι το βασανιστικά απολαυστικό;
Λόγια που έρχονται και κατακάθονται γύρω από τις ζωές μας. Σχηματίζουν σπιτάκια και μας κλείνουν μέσα τους. Τα απεχθανόμαστε ή τα αποζητάμε σαν τρελοί;
Κι εκείνη η κοπέλα; Ήταν πραγματικά ερωτευμένη μ’ έναν αχρείο;
Έρωτας: ελευθερία ή φυλακή ή και τα δύο;
Πόσο αχρείος και σκληρός μπορεί να γίνει ο προστάτης ενός πολύτιμου - γι’ αυτόν- αντικειμένου;
Ερωτήματα για τα οποία ο καθένας έχει και την απάντησή του: Αυτό, τόσο και από το άλλο, τόσο δα. Εντάξει, αλλά πόσο είναι το τόσο και πόσο το τόσο δα; Δεν ξέρουμε… απόψε, θα αυτοσχεδιάσουμε!

Η παράσταση
Η παράσταση είναι το αποτέλεσμα των φετινών συναντήσεων του Θεατρικού Εργαστηρίου, όπου κρατώντας ως βάση το έργο του Πιραντέλο, προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε τις αρχές ενός συνόλου και να υποταχθούμε στις ανάγκες του…




Πέμπτη 5 Ιουνίου 2008

ΜΗ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ...ΠΛΑΝΗΤΗ!


(Το σκίτσο είναι του Σπύρου Ορνεράκη).

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος σήμερα και τα στοιχεία που καταγράφουν την κατάσταση του πλανήτη, μοιάζουν με εφιάλτη…

Σύμφωνα με την εκτίμηση των 3.000 ειδικών που εργάστηκαν για την τελευταία έκθεση της αρμόδιας επιτροπή του ΟΗΕ (IPCC), η ζέστη στον πλανήτη θα ανέβει από 1,1 έως 6,4 βαθμούς Κελσίου έως το 2100, με πιθανότερη μια άνοδο κατά 1,8 έως 4 βαθμούς ανάλογα με τα μέτρα που θα ληφθούν.

Η στάθμη των ωκεανών θα ανέβει έως το τέλος του αιώνα κατά 18 έως 59 εκατοστά, αλλά η άνοδος θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη σε περίπτωση που λιώσει το κάλυμμα πάγου στην Ανταρκτική και τη Γροιλανδία.

Τις επόμενες δεκαετίες, η Αρκτική θα γίνεται έρημη θάλασσα τα καλοκαίρια, αφού δεν θα υπάρχει πάγος..

Υπάρχει κάτι που μπορεί να συμβάλλει στην ανακοπή αυτής της πορείας;

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ένα από τα πρώτα μέτρα, είναι η μείωση στις ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, από 50 ως 85% μέχρι το 2050.

Είναι όμως εφικτό κάτι τέτοιο; Οι προβλέψεις δεν είναι ενθαρρυντικές.

Το Πρωτόκολλο του Κιότο, η πρώτη διεθνής συμφωνία για την κλιματική αλλαγή, που εφαρμόζεται χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ, προβλέπει, έως το 2012, μείωση γύρω στο 5%. Ο επόμενος στόχος, με τη συμμετοχή και των αναδυόμενων οικονομιών, θα πρέπει να έχει συμφωνηθεί έως τη Σύνοδο της Κοπεγχάγης το 2009. Η ΕΕ θέτει ως βάση το 20% αλλά οι ΗΠΑ δεν δίνουν δεσμεύσεις…

Αν αυτά καταγράφονται σε παγκόσμια κλίμακα, στην Ελλάδα, οι πληγές από τις περυσινές φονικές πυρκαγιές παραμένουν ανοιχτές. Και η μνήμη επανέρχεται ως ερυνία.

Οι καμένες εκτάσεις στο σύνολο της χώρας ανέρχονται σε 2,5 εκατομμύρια στρέμματα, εκ των οποίων πάνω από 300.000 στρέμματα αφορούν προστατευόμενες περιοχές του προγράμματος «NATURA».

Από την άλλη, η μείωση κατά 50% των αποθεμάτων νερού του Λεκανοπεδίου μέσα σε δύο χρόνια, ενισχύει τα εφιαλτικά σενάρια των ειδικών σχετικά με την αρχή μιας μακράς περιόδου λειψυδρίας για την Ελλάδα.

Την ίδια ώρα οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι οι ποσότητες νερού επαρκούν για περίπου 500 ημέρες- με τη λήψη μέτρων εξοικονόμησης- και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη ρύπανση των υπόγειων υδάτων, που δεν θα μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτική πηγή υδροδότησης.

Οι κλιματικές αλλαγές επηρέασαν άμεσα την κατανομή των βροχοπτώσεων στη χώρα, οι ταμιευτήρες του Έύηνου και του Μόρνου δέχτηκαν τις μικρότερες ποσότητες νερού φέτος, σε σχέση με άλλες χρονιές, το απηρχαιωμένο δίκτυο της ΕΥΔΑΠ συντέλεσε σε μεγάλο βαθμό στην απώλεια τεράστιων ποσοτήτων νερού και τα χιόνια που έπεσαν στην Αττική δεν προσέφεραν τίποτε, μιας και η καμένη γη δεν μπόρεσε να κρατήσει το ωφέλιμο από το λιώσιμο τους…

Ας μην ξεχνάμε ότι τα 2/3 του ελατοδάσους της Πάρνηθας έγιναν στάχτη μόλις πέρυσι! Θυμάστε;

Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος σήμερα! Δεν είναι μέρα γιορτής αλλά μέρα ενός ιδιότυπου μνημόσυνου των χθεσινών πράξεων μας…

Καιρός να πάψουμε να παριστάνουμε τους τεθλιμμένους συγγενείς!

Όσο για την Ηλιούπολη, την πόλη μας,

με την ευκαιρία να υπενθυμίσουμε στη Δημοτική Αρχή, ότι η όποια λύση για την Περιφερειακή Υμηττού - κυκλοφοριακό, οφείλει να σεβαστεί το ελάχιστο κομμάτι πρασίνου που έχει απομείνει στο Λεκανοπέδιο, που δεν είναι άλλο από αυτό του Υμηττού!

Το χρειάζεται η Ηλιούπολη, το χρειάζεται η Αθήνα, το χρειάζονται τα παιδιά μας. Και τους το οφείλουμε!

Τρίτη 27 Μαΐου 2008

Αφού μας έκαναν τη ζωή μας "ποδήλατο" ας αγωνιστούμε για τις υποδομές του!





Αναδημοσιεύουμε την επιστολή της ομάδας πρωτοβουλίας
για τη δημιουργία ποδηλατικού ομίλου Ηλιούπολης.

Είμαστε δίπλα σε κάθε προσπάθεια που αναδεικνύει
εναλλακτικούς-ασφαλείς τρόπους μετακίνησης, με σεβασμό
στο περιβάλλον,συμβάλλει
στην ευαισθητοποίηση του δημότη
και στην αλλαγή της νοοτροπίας του που αφορά στη χρήση
του αυτοκινήτου και
αποσκοπεί σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Με αφορμή την σημερινή ποδηλατοδρομία, θα θέλαμε
να μοιραστούμε μαζί σας την φιλοδοξία μας για την δημιουργία
ποδηλατικού ομίλου φίλων και χρηστών του
ποδηλάτου στην Ηλιούπολη.
Σ’ αυτό μας οδηγεί η πίστη μας ότι το ποδήλατο πρέπει να γίνει
τρόπος ζωής
για τους πολίτες και να αναδειχτεί σε εργαλείο
καθημερινής χρήσης.
Θα θέλαμε αυτοί οι ποδηλατικοί γύροι να
οργανώνονται πιο συχνά.
Το ζητούμενο είναι να κοιτάξουμε μπροστά.
Να δούμε το μέλλον,
να δούμε τις λύσεις που δίνει το ποδήλατο
σ´όλο τον πολιτισμένο κόσμο.

Έχουμε την τύχη να ζούμε σε μία πόλη, σε μια περιοχή,
που το ποδήλατο
μπορεί να βρει την πλήρη έκφραση του. Οι δυνατότητες
που μπορούν
να υπάρξουν για όλους ανεξαιρέτως να κινηθούν,
και να αθληθούν σε διάφορα μέρη της πόλης μας αλλά
και του βουνού είναι πολλές. Οι περιοχές υπάρχουν, οι χώροι
υπάρχουν , οι υποδομές απουσιάζουν.


Σκοποί της δημιουργίας του ποδηλατικού ομίλου θα είναι:
1.- Η ευαισθητοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων
συμπολιτών μας
για το ποδήλατο,
ένα μέσον που αφενός προσφέρει
προσωπική αναψυχή και άσκηση, με σημαντικά οφέλη
για την υγεία και αφετέρου μπορεί
να ελαφρύνει σημαντικά την περιβαλλοντική επιβάρυνση
στην πόλη μας (κυκλοφοριακό, νέφος κ.λ.π.), αφού η χρήση του
μειώνει την κυκλοφορία
των Ι.Χ.

2.- Η προώθηση προς την Δημοτική Αρχή και άλλους
αρμόδιους φορείς
αιτημάτων όπως:
-Δημιουργία ενός δικτύου ποδηλατόδρομων μέσα στην πόλη
προς τα σχολεία,
τους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ, τις κοινωφελείς υπηρεσίες,
τους χώρους αναψυχής κ.λ.π

-Δημιουργία ποδηλατικών μονοπατιών στον Υμηττό.

Για όλους αυτούς τους λόγους και ακόμα περισσότερους
καλούμε
τους συμπολίτες μας που αγαπούν το ποδήλατο
και ενδιαφέρονται
για ένα τέτοιο εγχείρημα
σε μια πρώτη συνάντηση
την Δευτέρα 26-5-2008 και ώρα 8μμ
στο
ειδικό σχολείο με
σκοπό
τη δημιουργία ποδηλατικής ομάδας στην Ηλιούπολη.


Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ: Πανάγου Ντίνος 2109901919
Καναβός Αλέξης 6979981037
Παράσογλου Αργύρης 6973405098
Βαούτης Βαγγέλης 6979527456

Δευτέρα 5 Μαΐου 2008

Ένα, δύο, τρία, έως …άπειρα κλικ ψυχής και η συνέχεια …περήφανα ασύλληπτη!


"Φοβηθείτε
αν θέλετε να σας ξυπνηθεί το ένστικτο του Ωραίου
ή αν όχι τότε μια που ζούμε στον αιώνα της φωτογραφίας
ακινητήσετέ το:Αυτό που δίπλα μας
ολοένα μ΄απίθανες χειρονομίες δρα: το Ασύλληπτο
!"
(Οδυσσέας Ελύτης )
(Λόγος περί Κάλλους- Μαρία Νεφέλη)

"Ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της Υπερηφάνειας!"
(Οδυσσέας Ελύτης)
"Δεν ξεθυμώνω με την ποίηση. Αν ηρεμώ αυτό να φοβηθείς. Γιατί - υπολογισμένα κτυπώ...!"
(Μιχάλης Κατσαρός)
"Kι η ποίηση: ένα παιχνίδι που τα χάνεις όλα, για να κερδίσεις ίσως ένα άπιαστο αστέρι."
(Τάσος Λειβαδίτης)

Ταξιδεύει υπέροχα η ψυχή όταν διαβάζει υπέροχους ανθρώπους!
Τότε ανακαλύπτει τα φτερά της, το ανάλαφρο πέταγμά της και αντιλαμβάνεται την ομορφιά να καραδοκεί παντού!
Είναι η ιερή στιγμή που αγκαλιάζεται η ψυχή με το πνεύμα και αφοσιωμένα δημιουργούν τι άλλο? Ζωή!
Ένα ανάλογο ταξίδι δημιούργησε ο Γιώργος Δουατζής για όσους επιμένουν να καταργούν τη στασιμότητα!
Η αρμονία συνομιλεί με την ασφυξία, η αγωνία φλερτάρει την ανάσα και η ομορφιά ακίνητη παρατηρεί την απομόνωση της!
Αφοσιωμένος στη ζωή και στη δημιουργία, ο Γιώργος Δουατζής, ακινητοποιεί το ασύλληπτο και περήφανα μας το προσφέρει!
Η αίθουσα τέχνης «Αγκάθι» σας προσκαλεί τη Δευτέρα 12 Μαΐου στις 8 μ.μ στην έκθεση του δημιουργού με θέμα:
«Ποίηση και φωτογραφία»
Διάρκεια έκθεσης έως 20 Μαΐου.
Δ/νση: Μηθύμνης 12& Επτανήσου, Πλ. Αμερικής.
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα- Σάββατο 11.30-13.30 & Τρίτη- Παρασκευή 18.30-20.30.

(Οι φωτογραφίες είναι μέρος των εκθεμάτων)

Πέμπτη 1 Μαΐου 2008

Μάιος, αυτός ο παράδοξος μήνας!



Μάιος! Ο μήνας που κατά την λαϊκή παράδοση θέλει την Άνοιξη να νικά το Χειμώνα και η Ζωή το Θάνατο. Ο μήνας που σε παγκόσμια κλίμακα έχει συνδεθεί με τους κοινωνικούς αγώνες και με οδυνηρές μνήμες. Αλλά και με όνειρα, με αιτήματα και οράματα. Ανικανοποίητα κατά το πλείστον.
Μάιος! Ο μήνας που η καταγραφή του χρόνου τον θέλει σαν το μήνα της χαρμολύπης. Αντάμα, χαρά και λύπη! Θάνατος και Ανάσταση! Μήνας- επιβεβαίωση της πιο κλασσικής παραδοχής ότι, η ζωή είναι εδώ! Με ό,τι αυτό συνεπάγεται…
Πρωτομαγιά!
Η παράδοση τη θέλει αγγελιοφόρο χαράς, η ζωή όμως την κατατάσσει αλλού…
Σικάγο, Σαλονίκη, Αθήνα, Παρίσι, Πράγα…
Ένα «παιχνίδι», μια αναμέτρηση, στα όρια της ύπαρξης! Γιατί η ζωή είναι εδώ και «για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή!»
Προφητικός ο ποιητής, αλλά και απολογητής ενός ματωμένου αιώνα…
Με τα γεγονότα να τον σημαδεύουν! Σ’ αυτή τη διαρκή διαπάλη για μια άλλη ζωή. Πιο δίκαιη για τον άνθρωπο…
Ένα διαρκές αίτημα που θα μείνει μετέωρο στο χρόνο, σα στοίχημα χωρίς αποτέλεσμα, για να μη χάσει η ίδια η ζωή, τη φορά της κίνησης της, στην εξέλιξη της…
Από τις ματωμένες κινητοποιήσεις των εργατών,το 1886 στο Σικάγο, στη Σαλονίκη, του 36, του 1963 και του 1968 με τις « εν ψυχρώ» δολοφονίες, του εργάτη Τάσου Δούση και των βουλευτών της Αριστεράς, Γρηγόρη Λαμπράκη και Γιώργη Τσαρουχά, ως το περίεργο «τροχαίο» της Βουλιαγμένης, με θύμα τον ήρωα, Αλέξανδρο Παναγούλη, το 1976, ο μήνας Μάιος, θα επανέρχεται με τις ίδιες εναλλαγές, ως επιβεβαίωση, ή ως διάψευση…
Όμοια, όπως αυτή, της χρονιάς, του 68, στο Παρίσι, που η φαντασία θα κατελάμβανε τη θέση της εξουσίας, ο κόσμος θα άλλαζε και κάθε «απαγορεύεται», θα ήταν απαγορευμένο! Όνειρα!
Όπως αυτά, που την ίδια χρονιά γκρεμίζονταν μπροστά στις κάνες των σοβιετικών τανκς στην Πράγα, «στο όνομα της διαφύλαξης των αρχών μιας προφητείας χωρίς αρχές».
Ποιος όμως είναι έτοιμος να ασελγήσει στην προφητεία του ποιητή;
«…Κάποτε, τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση!»
Καλή Πρωτομαγιά!