Εβρεχε και τότε...άραγε?

Τότε. Πριν ... 80 χρόνια! 3 Απριλίου 1928. Ο Ν. Καζαντζάκης και ο Δ. Γληνός ενώπιον της Δικαιοσύνης. Ο Ν. Καζαντζάκης...ερήμην! Η κατηγορία που τους αποδίδεται συγκλονιστική! "Διάδωση ανατρεπτικών ιδεών".
Έκαναν το ''λάθος" να είναι ομιλητές σε εκδήλωση για τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής επανάστασης στη Ρωσία. Αθωώθηκαν!
3 Απριλίου 2008...για ποιά άραγε επιτεύγματα μας καταδικάζουν..? και για ποιά μας αθωώνουν...?
Ίσως το πλέον σίγουρο είναι, ό,τι τόσα χρόνια αργότερα, η καθημερινή πραγματικότητα παραμένει ανέτοιμη και ανώριμη, για να δεχθεί την ανυπότακτη φιλοσοφική σκέψη του Ν. Καζαντζάκη που λέει:
"Το μεγαλύτερο εμπόδιο στον άνθρωπο είναι η έλλειψη πίστης σ΄ένα ιδανικό ανώτερο απο το ΕΓΩ του!"
Εσείς τι λέτε φίλοι μας?

Μια φορά και ένα καιρό....

Ζούσε στην Ηλιούπολη ένας σπουδαίος "εργάτης" του πνεύματος, ο Γιώργης Κρόκος.
Ήταν δάσκαλος, ποιητής, πεζογράφος, μουσικός, ιεροψάλτης,
λαογράφος,θεατρικός συγγραφέας και υπέροχος άνθρωπος!
Αφιέρωσε όλη του τη ζωή στα παιδιά!
Τιμήθηκε, διακρίθηκε στην εποχή του και παρέμεινε σεμνός ευαίσθητος και με διάθεση προσφοράς μέχρι τις τελευταίες του στιγμές.
Σήμερα, 2 Απριλίου, γιορτάζεται η Παγκόσμια ημέρα Παιδικού Βιβλίου.
Χρήσιμες οι παγκόσμιες μέρες...για ένα ευρύτερο κοινό.Eίναι μια ευκαιρία για να αναδειχθούν ζητήματα και γεγονότα που είναι άξια προσοχής, για τις ζωές μας και για τις κοινωνίες μας.
Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε, το λογοτεχνικό βιβλίο έχει ένα σημαντικό ρόλο στη διακίνηση των ιδανικών και των οραμάτων και έχει τη δύναμη να ξυπνά στην ψυχή του παιδιού το όνειρο.
Την ημέρα αυτή και με αφορμή, πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας που αφορά στην προσθήκη προσωνυμίας στα σχολεία, η κίνηση πολιτών "Χαρταετός" έστειλε την παρακάτω επιστολή στο 5ο Δημοτικό Σχολείο της Ηλιούπολης.

ΠΡΟΣ: Διευθυντή 5ου Δημοτικού Σχολείου Ηλιούπολης
Κο Χρήστο Αναστόπουλο & το Σύλλογο Διδασκόντων
ΚΟΙΝ: 1. Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων.
2. Γραφείο Δημάρχου Ηλιούπολης.
3. Επιτροπή Παιδείας Δήμου Ηλιούπολης.

ΘΕΜΑ: « Προσθήκη Προσωνυμίας στα Σχολεία»
Κύριε Διευθυντά,
Η κίνηση πολιτών Ηλιούπολης «Χαρταετός», μια κίνηση προβληματισμού, επικοινωνίας και παρέμβασης στα κοινά, με την παρούσα επιστολή θέλει να μοιραστεί με όλους εσάς, κάποιες σκέψεις που αφορούν στην προσθήκη προσωνυμίας στα σχολεία, σύμφωνα με πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων.
Πιστεύοντας ότι κοντά στους προβεβλημένους μεγάλους δασκάλους, λογοτέχνες, ποιητές, έχουν θέση και άλλοι διακεκριμένοι, ακάματοι εργάτες του πνεύματος και του πολιτισμού, αλλά ελάχιστα γνωστοί, δυστυχώς, σήμερα, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι στην Ηλιούπολη έζησε και έδρασε ένας από αυτούς. Αναφερόμαστε στον αείμνηστο Γιώργη Κρόκο, που όλοι θα γνωρίζετε. Μια πολύπλευρη και πολυτάλαντη προσωπικότητα.
Ήταν δάσκαλος, αλλά και ποιητής, πεζογράφος, μουσικός, ιεροψάλτης, λαογράφος, θεατρικός συγγραφέας. Ακάματος εργάτης του πνεύματος, δούλευε συνεχώς μέχρι τις τελευταίες του στιγμές.
Μας άφησε περί τα εξήντα βιβλία ποιητικά, πεζογραφικά, λαογραφικά και θεατρικά και πλήθος ανέκδοτων έργων.
Για το ποιητικό του έργο τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών, από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, από δήμους της χώρας μας και από πολλά πολιτιστικά και επιστημονικά σωματεία όλης της Ελλάδας.
Γενικότερα, για το έργο του, μίλησαν με εγκωμιαστικά λόγια οι πλέον έγκριτοι πανεπιστημιακοί καθηγητές, οι Μερακλής, Καλλέργης, Λουκάτος, Χαραλαμπάκης, Κουκουλομάτης, Παπαδογιαννάκης, Αναγνωστόπουλος, Μιρασγέζη, Γκενάκου και κορυφαίες προσωπικότητες του πνεύματος, των Γραμμάτων, των Τεχνών και των Επιστημών, όπως οι Στασινόπουλος, Λούρος, Τσάτσος. Πολλοί κριτικοί μάλιστα, κατατάσσουν την "Ελληνιάδα" του, δίπλα στα μεγάλα ποιητικά έργα του Παλαμά, του Σεφέρη και του Ελύτη.
Σήμερα, το έργο του μελετούν πολλοί φοιτητές των παιδαγωγικών τμημάτων των πανεπιστημίων μας.
Με δεδομένα τα παραπάνω, η κίνησή μας θα ήθελε να προσθέσει στις σκέψεις και τους προβληματισμούς σας την πρόταση να δοθεί, σε κάποιο από τα δημοτικά μας σχολεία, το όνομα του σεμνού αυτού δασκάλου. Δεδομένου μάλιστα, ότι κατά μια (σημαδιακή, ίσως) σύμπτωση, ο Γιώργης Κρόκος έζησε απέναντι από το 5ο Δημοτικό Σχολείο, προτείνουμε να δοθεί στο συγκεκριμένο Δημοτικό Σχολείο το όνομα του. Θα ήταν μια γενναία απόδοση τιμής σε ένα μεγάλο άνθρωπο του πνεύματος και δημιουργό, που προτίμησε την ουσία των πραγμάτων από την προσωπική του προβολή και τη διεκδίκηση της φήμης του έργου του.
Γνωρίζουμε, βάσει της εγκυκλίου του Υπουργείου Παιδείας, ότι η διαδικασία της « αναβάπτισης» των σχολείων, θα πρέπει να συνδυαστεί με ειδικές εκδηλώσεις – αφιερώματα, προκειμένου οι μαθητές να συμμετάσχουν επί της ουσίας και να αναπτύξουν ανάλογες δράσεις.
Θέλουμε να σας γνωρίσουμε, ότι η πρότασή μας συνοδεύεται και με τη διάθεση αλλά και με τη δυνατότητά μας να υποστηρίξουμε ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων, με τρόπους που θα συζητήσουμε από κοινού.
Θα είμαστε κοντά σας, έτσι και αλλιώς, σε κάθε δημιουργική πρωτοβουλία σας.

Με εκτίμηση
Τα Μέλη της Κίνησης Πολιτών
«ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ»

...Κι έρχεται ο Απρίλης αχ καρδούλα μου...

Απρίλης... Πάσχα...γιορτή, ανθισμένες πασχαλιές σε όμορφες αυλές της Ηλιούπολης, μυρωδιές που ξυπνάνε όμορφες αναμνήσεις!
Θυμάστε τις πασχαλίτσες ή "ζώο του καλού Θεού" , όταν είμασταν παιδιά την κλείναμε στο χέρι και μόλις την ελευθερώναμε ,αν πέταγε μακριά σήμαινε ότι την επόμενη μέρα ο καιρός θα ήταν καλός...αργότερα στην εφηβεία λέγαμε πως πέταγε προς τον αγαπημένο, η εκείνον που πρόκειται να αγαπηθεί!
Πόσο τρυφερά δέχονταν τις ευχές μας!
Φίλοι μας, με ένα κλαρί πασχαλιάς και μια κατακόκκινη πασχαλίτσα στα χέρια μας , ευχόμαστε καλό, χρωματιστό και χαρούμενο μήνα σε όλους!

Η παρεξήγηση του εκρηκτικού,της φλόγας,του οίστρου, της ζωικής ευφορίας...πολλών εποχών!

Η επίσκεψη στην Εθνική Πινακοθήκη σήμερα ήταν εξαιρετικά καλή ιδέα.
Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να μη χάσετε την έκθεση- αφιέρωμα στο Νίκο Λύτρα.
Οι άνθρωποι που εργάστηκαν για αυτήν, το έκαναν με ξεχωριστό μεράκι.
Το αποτέλεσμα, τους δικαιώνει και είναι αναμφισβήτητο ότι ο Νίκος Λύτρας αποτελεί μια ιδιαίτερη προσωπικότητα της ελληνικής ζωγραφικής καθώς λάμπρυνε με τα έργα του την εικαστική δημιουργία του 20ου αιώνα, όπως αναφέρεται και στον πρόλογο του καταλόγου της Εθνικής Πινακοθήκης.
Παρατηρώντας με ιδιαίτερη προσοχή τα έργα του αυθεντικού αυτού «επαναστάτη» της ζωγραφικής του τόπου μας, μένω άναυδη όταν διαβάζω:
«Ο κ. Νίκος Λύτρας εισάγει καινά δαιμόνια εις την ευγενικήν, ελληνικήν τέχνην με τεχνοτροπίας εξεζητημένας και εκβιαστικάς. Αί προσωπογραφίαι του είναι αντιπαθητικαί » Σχόλιο του περιοδικού Πινακοθήκη,1915.
Στο διπλανό τοίχο άλλο σχόλιο… « Ο κ. Λύτρας έχει τη δύναμη να χαρακτηρίζει.
Αυτή είναι η ουσία… Ο κ. Λύτρας είναι κίνηση στα πρόσωπά του. Μεσ΄ τις σκληρές,
τευτονικές γραμμές του είνε η ζωή» Σχόλιο περιοδικού Νουμάς, 1915.
Συνεχίζει το περιοδικό Πινακοθήκη το 1920 να σχολιάζει…« Τα τοπία του, όπως του Πόρου, του Φαλήρου, της Πεντέλης δεν εκφράζουν τίποτε. Σύγχυσις, η οποία μας κάμνει ν΄αντιπαρέλθωμεν ταχείς» και η εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα το 1929, γράφει: «Το μάτι του ήταν σε διαρκή κραδασμό και ο λυρισμός του απαντούσε στο μεγάλο θέαμα της φύσεως με σπαθιές».
Αναρωτιέμαι λοιπόν φίλοι μου, αν ζω στο σήμερα η στο χθες…στο τότε η στο τώρα…!
Η μικρότητα ως ουσία και ως λέξη μπήκε στη ζωή μας και στο λεξιλόγιο μας γιατί?
Η υποτίμηση σε ότι ίσως μας ξεπερνάει είναι μήπως διαχρονική?

Όλγα Σινογιάννη.

"Χτίζοντας με το χρώμα και το φώς" Νίκος Λύτρας (1883-1927)

Μεγάλη αναδρομική έκθεση, αφιερωμένη στο ζωγράφο, που με το ανήσυχο πνεύμα του έδωσε νέα δυναμική στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο, διοργανώνει η Εθνική Πινακοθήκη
από τις 19 Μαρτίου έως 2 Ιουνίου.
Εκατό ελαιογραφίες, 150 σχέδια, 40 περίπου σκίτσα, φωτογραφίες, επιστολές και ντοκουμέντα μελετούν τη ζωή και το έργο του μεγαλύτερου εκπροσώπου του ελληνικού ιμπρεσιονισμού.

Όταν το θέατρο γιορτάζει...

Γιορτάζει… μια από τις ανώτερες μορφές τέχνης, που οι ρίζες της είναι ελληνικές.
Γιορτάζει… η τέχνη του Θεάτρου, που η σύγχρονη μορφή της ξεκίνησε στην Ελευσίνα και στα αρχαϊκά μας δρώμενα.
Στο πρώτο Συνέδριο του Ελσίνκι το 1961 καθιερώθηκε να γιορτάζεται στις 27 Μαρτίου.
Μήπως θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται σοβαρότερα από την κοινωνία και τους υπεύθυνους;

Για την ημέρα της ποίησης...του Τάσου Λειβαδίτη και για τον άνθρωπο...!

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!
Τάσος Λειβαδίτης.