Η δέσμευση της ελπίδας!

(Η φωτογραφία είναι απο το ilioupolisonline.gr)

Επειδή μια πόλη που ονειρεύεται, είναι μια πόλη που ελπίζει. Ελπίζει δηλαδή ότι τα όνειρά της θα γίνουν πραγματικότητα.Πήρα μια βαθιά ανάσα λοιπόν όταν έμαθα για την περίφημη συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί με τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ και το δήμαρχο της πόλης μας κ. Αναγνώστου.
Τό θέμα ιδιαίτερα σοβαρό, η νέα περιφερειακή Κατεχάκη απασχολεί και καίει τους πολίτες της Ηλιούπολης που βλέπουν την πόλη τους να μεταμορφώνεται σε απέραντο αυτοκινητόδρομο!
Οι αντιδράσεις πολλές αλλά αποτελέσμα δεν είδαμε κανένα, ακόμα, τουλάχιστον.
Ο υπουργός κ.Σουφλιάς μέχρι σήμερα δεν αφιέρωνε καθόλου από το χρόνο του για μια συνάντηση.
Τα σχέδια της μελέτης που υπήρχαν ποτέ δεν τα είδαμε στην ακριβή τους μορφή.
Διάβασα λοιπόν για τη συνάντηση, που έγινε πρόσφατα, στο εργοτάξιο κατασκευής του μετρό Ηλιούπολης και για τις υποσχέσεις του υπουργού για άμεση λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος.
Βέβαια ο τρόπος και ο τόπος που ορίσθηκε το ραντεβού - λύση(!) με κάνει να αμφισβητώ για τη σοβαρότητά του και με παραπέμπει σε ένα επικοινωνιακό παιχνιδάκι που δεν θάχει τελειωμό!
Έτσι και αλλιώς η κατάσταση είναι εκρηκτική και εντός και εκτός της Ηλιούπολης και με δελτία τύπου και στημένες φωτογραφήσεις δεν λύνονται τόσο σοβαρά προβλήματα.
Μακάρι να μην βαριανασαίνουμε σε λίγο όλοι μαζί απο τις προτάσεις -δεσμεύσεις του υπουργού και της δημοτικής αρχής!
Πρός το παρόν... υπό "δέσμευση" οι ελπίδες για την πόλη μας.

Μαύρο-γκρί και το σκοτάδι απλώνεται παντού!

Στην εποχή του γκρίζου, της βίας ,των σκανδάλων, του εύκολου πλουτισμού,της υποκρισίας, της διεφθαρμένης εκκλησίας, της απομόνωσης και του πανικού,όλα περιστρέφονται γύρω απο τη δύναμη, το χρήμα,την εκθαμβωτική επιτυχία,το θεαθήναι και την ψεύτικη ευγένεια και ευπρέπεια.
Ο άνθρωπος τι έγινε?

Ο άνθρωπος που έχει ανάγκη από αγάπη, χαμόγελο, αγκαλιά, ελπίδα, φίλους,ιδανικά, αρχές, αξίες, έρωτα, πολιτισμό, ελπίδα και πόσα άλλα...
...τελικά υπάρχουν σημερινά πράγματα που μπορούν να διεκδικήσουν διαχρονικότητα?
Το παγερό στυλιζαρισμένο ύφος που φοριέται στις μέρες μας δεν ανατρέπεται?
Με αυτές τις σκέψεις, σχεδόν αυτόματα νιώθω την ανάγκη να ξαναδιαβάσω...
...« Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά. Με πλήρη επίγνωση ότι μια μέρα ο πλανήτης αυτός θα καταψυχθεί ή θ΄αναφλεγεί μαζί με τα επιτεύγματά τους.
Άλλης λογής ήρωες, που αυτοί, θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την τότε ανθρωπότητα.»
Έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης στο «΄Εν λευκώ ».
Ανακουφίζομαι και με πείσμα δυναμώνω και ελπίζω οτι κάποιοι γενναίοι πεισματάρηδες επιμένουν και προσπαθούν με ανιδιοτέλεια να διασώσουν τον άνθρωπο!

Ο.Σινογιάννη

Ας αλλάξουμε συνήθειες!

10 λεπτά αναπνοής για τη ΓΗ!!!

................................................................
Σκοτάδι στον κόσμο:

Στις 17 Σεπ του 2008 απο 21:50 εως 22:00

ας
σβήσουμε όλα τα φώτα, όλες τις ηλεκτρικές συσκευές, ας δώσουμε την
ευκαιρία στον πλανήτη μας να μπορέσει να
«αναπνεύσει».
Εάν η συμμετοχή είναι μαζική, η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να
είναι τεράστια. Μόνο 10 λεπτά, για να δούμε τι θα μπορούσε να
συμβεί!
Ναι, θα είμαστε για λίγα λεπτά στο σκοτάδι μόνο με το φώς ενός
κεριού να μας φωτίζει μόνο με την αναπνοή μας και την ανάσα που
δίνουμε στον πλανήτη μας.

Θυμηθείτε ότι η δύναμη είναι στην ενότητα+ίσως με την συνδρομή του
Internet
να μπορέσουμε να
το κάνουμε ακόμα πιο μεγάλο!

Πείτε το στους φίλους σας σε όποια χώρα κι αν μένουν.Προωθήστε αυτό
το μηνύμα.

Στους μαθητές,τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς...

...ευχές για μια καλύτερη σχολική χρονιά με καλύτερη ποιότητα στην παιδεία!

Επιστροφή στην ελπίδα και στο άρωμα του λευκού ευωδιαστού τριαντάφυλλου...!

Καλό φθινόπωρο φίλοι μας!

Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς χάθηκαν και οι εποχές και το χρώμα τους!

Το μαύρο και το γκρίζο κυριαρχεί παντού. Τα σκάνδαλα,η αλλαζονεία και οι περίτεχνες κουβέντες φανερώνουν οτι η ανθρωπιά είναι είδος προς εξαφάνιση.

Ο πλουτισμός και πως θα αποκτηθεί είναι αυτό που ενδιαφέρει το πολιτικό μας σύστημα.

Παντού κομπίνες, μίζες και στημένα κείμενα για ενα... καλύτερο αύριο.

Καλύτερο για τους λίγους, γι αυτούς που έχουν την ικανότητα να προδίδουν με ευκολία τις όποιες αξίες - αρχές που επιβάλλεται να έχει μια κοινωνία.Μέσα στην οποία όμως υπάρχουν και οι άλλοι. Δηλαδή εμείς, που πορευόστε σε άλλους δρόμους, με άλλες αρχές και ιδέες,με άλλους στόχους και προσανατολισμους. Και η αλήθεια είναι ότι είμαστε οι περισσότεροι.Ίσως και οι πιο ικανοί!

Επιστρέφοντας λοιπόν από διαφορετικούς τόπους στην κοινή πραγματικότητά μας, ας κρατήσουμε την ελπίδα και το άρωμα του λευκού, του χρώματος που κρύβει μέσα του την αγνότητα και όχι μόνο...

Οικό-νες πολύχρωμες απο ματιές οφθαλμών σπουδαίων!

Καλοκαιράκι και δύσκολα κάποιος παίρνει την απόφαση να αφήσει το θερινό του στέκι, την παραλία, τις βολές του, το αραλίκι και ένα νησί που του έχει γίνει…εμμονή!

Οι φίλοι όμως επέμεναν ότι καλό είναι από «καιρού εις καιρόν» να αλλάζεις… οικό-νες! Το με την πρώτη ματιά «ανορθόγραφο», αλλά κατ΄ ουσίαν υπαινικτικό, «Οικό-νες» που εστάλη με e-mail από τους προαναφερόμενους αδιάλλακτους φίλους και συντρόφους, ήταν η αρχή για να αλλάξω γνώμη και τόπο, εν μέσω του Θέρους! Όχι τόσο για την αποκατάσταση της γραμματικής, αλλά για να χαρώ και να μοιραστώ μαζί με άλλους, τη νέα δημιουργία του Θανάση Μπίρλη. Φίλου και συν-Χαρταετού!

Το λοιπόν, Γαύριο-Ραφήνα- Λαύριο και με το πλοίο Μαρμάρι Εξπρές στη νήσο Κέα! Χαρούμενοι οι συνταξιδιώτες. Η πλειονότητα νέα παιδιά και εμείς, έξω από την ηλικία μας, να αναζητούμε μνήμες παλιές, εικόνες και πρόσωπα, χρονολογίες και τόπους, ονόματα και στιγμές… Που να θυμάσαι τώρα..! Είκοσι ή τριάντα χρόνια πριν;

Η διαδρομή μικρή. Μία ώρα ακριβώς από το Λαύριο και η Τζια μπροστά μας! Ήρεμη και επιβλητική! Μακριά από τις μνήμες και τις φθορές μας… Γαλήνια, όμορφη, καταδεχτική…Μια αγκαλιά! Καταλαβαίνεις;

Ο Θανάσης, στο λιμάνι! Ψηλός σαν καπετάνιος! Τον βλέπω μαζί με τον ύπαρχο από την πρύμνη, να χαμογελά και να μας περιμένει…

Οι γνωστές διαδικασίες της πρόσδεσης, οι ελιγμοί, ο καταπέλτης που ενώνει κι ύστερα μια αγκαλιά για το Βουρκάρι, για ούζα στη Θάλεια, αλλά πριν από αυτά, ένα προσκύνημα στην παλιά Βουρκαριανή, art s.a. πια, με τη Σωτηρία Αντωνοπούλου να μας υποδέχεται, στo νέο σπιτικό της, με τα έργα του Θανάση στους τοίχους, μικρές αγιογραφίες να σε υποβάλλουν σε ένα μυστηριακό κλίμα. Σε ένα συλλείτουργο με τα ράκη του σύγχρονου πολιτισμού και του χθες με φόντο τα χρώματα της αγιογραφίας του Πανσέληνου.

Το θαυματουργό χέρι του Θανάση Μπίρλη υφαίνει για μια ακόμη φορά το δικό του μύθο πάνω σε τέμπλα από παλιές ψαροκασέλες και μαδέρια. Ο κόσμος του είναι φωτεινός και πολύχρωμος, γεμάτος δέντρα πάμφορτα από άνθη και καρπούς. Τα τοπία γαλήνια. Άλλοτε μελαγχολικά, άλλοτε όχι. Και τα καράβια του έτοιμα για ένα νέο μπάρκο σε νέους προορισμούς.

Ο Θανάσης Μπίρλης είναι δημιουργός γιατί ξέρει να δίνει ζωή σε ότι οι άλλοι θεωρούν φθαρτό και άχρηστο. Είναι σπουδαίος καλλιτέχνης γιατί με μοναδική μαεστρία μπορεί να διηγηθεί μια ιστορία με υλικά του χθες και του σήμερα. Και είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που με μοναδικό τρόπο στέλνει το μήνυμα ότι τίποτε δεν είναι άχρηστο, συμβάλλοντας ατομικά στην παγκόσμια κινητοποίηση για το περιβάλλον.

Τα κουτάκια της μπύρας και των αναψυκτικών που απερίσκεπτα πετούσαν στη θάλασσα κάποιοι νεαροί και νεαρές, εκείνο το βράδυ στο Βουρκάρι, μετά την τέρψη από το υγρό περιεχόμενο, για το Θανάση είναι η πρώτη ύλη για τη δημιουργία του. Όπως και τα παλιά μαδέρια των εργοταξίων. Όπως και οι ψαροκασέλες που κάποιοι θα τις προόριζαν για προσάναμμα.

Ο δημιουργός έχει καταγωγή, αναφορά και πίστη στο χθες και την παράδοση. Όπως και μνήμες από τα χρόνια της παιδικής μας αθωότητας.

Τότε που τέσσερα η πέντε παλιά μαδέρια και κάποια σε αχρηστία ρουλεμάν ήταν αρκετά, για κάποιους επιδέξιους από εμάς, για τη δημιουργία του πρώτου μας αυτοκινούμενου οχήματος!

Και είναι συγκινητικό που ο Θανάσης επαναφέρει στον παρόντα χρόνο τις τσαγκαρόπροκες, είδος προς εξαφάνιση, που κάποτε ανασυνέθεταν τα παλιοπάπουτσα μας, τώρα στη θέση του στήμονα των λουλουδιών του!

Θανάση να είσαι πάντα καλά! Σε ευχαριστούμε για αυτό το ταξίδι, για τις οικό-νες, για ό,τι με καλοσύνη μας προσέφερες εσύ και η Ελένη!

Το επόμενο ραντεβού μας στο νησί μου! Για άλλες πλόες ονείρων!

Κάποιο από τα καράβια σου, είμαι σίγουρος ότι θα σε φέρει!

Κώστας Τσιβιλίκας

Υ.Γ. Η έκθεση: Οικό-νες, Θανάσης Μπίρλης, στο Βουρκάρι Κέας, Θα είναι ανοιχτή μέχρι τις 3 Αυγούστου.

Καλό καλοκαίρι φίλοι μας!

Ας ταξιδέψουμε τη σκέψη μας!
Ας πετάξουμε για δροσερούς προορισμούς!
Με ανοικτό ορίζοντα στο όνειρο και πολύχρωμες ελπίδες!